Bye ALL FriendS

شاخه ای تکیده * گل ارکیده * با چشمای خسته * لبهای بسته

غم توی چشماش * آروم نشسته * شکوفه ی شادیش * ازغم گسسته

آشنای درد * خورشیدش سرد * تو قلب سردش * غم لونه کرده

مهتاب عمرش * درپشت پرده * هرماه وصالش * پاییزه سرده،وای

دستان ظریفش * تو دست مادر * پیکر نحیفش * چون گل پرپر

از محنط و درد * آرومنداره... * سایه ی سیاهی * روبخت شومش

ارکیده تنهاست * زیرهجومش * طوفان درد * پایان ندارد

دست من و تو * می تونه باهم * قصری بسازه * بارنگ شبنم

شکوفه ای که  * غمگین و سرد * گل ارکیدست * نمیره،کم کم

بیا نذاریم * گل ارکیده * گلی که چهره اش * پاک و سپیده

که توی پاییز * شاخه ای بید * بهار ندیده‌‌‌‌‌ * بمیره،کم کم .... !i!

خود نویسی گفت روزی با مداد             کیستی ای تیره مغز بی سواد

اي واژه گم گشته در احساس طوفاني

روشن ترين فانوس شب هاي پريشاني

شاعرترين دختر در نبوت شعر مي بافت

از روزهاي سرد و تبداري که مي داني

از بي چراغي راندن پروانه ها از خويش

مردن کنار سفره ترديد بي ناني

از صد بغل دلواپسي در حسرت باران

از چشم هاي خالي از احساس باراني

من يک تب وامانده در شب هاي پاييزم

برگرد بعد انتظاري سرد و طولاني ...

من مي تونم يه شعر بگم از دل شب تا لب رود 

از چشاي شاهزاده ها وقتي که هيچ عشقي نبود

کافيه دلم بخواد واژه ها تو دست منن

وقتي که لکنت مي گيرم به جاي من حرف مي زنن

حيف که نمي شه با تو باز دوباره زندگي كنم

نمي تونم تا روز مرگ هر چي که تو بگي كنم

حيف که نشد فقط يه بار تکيه به شونه هات کنم

فقط يه بار از ته دل بشينم و نگات کنم

از تو حياط چشم تو سهم من اب پاشي نبود

حيف که خوشي گاهي مياد به ما دوتا سر مي زنه

وقتي مي ره دوباره غم مهمون چشم هاي منه

به تو نمي شه دل سپرد تو که فقط يه خواهشي

نمي دونم که تو چرا مي خواهي ازم جدا بشي

از تو چشات مي فهميدم دلت شکسته دلخوري

به جاي عشق و عاشقي حالا پر از تنفري

با التماس مخمليت يه حس ناب شکفته شد

چه شعرهايي به خاطرت چه لحظه هايي گفته شد

درسته که تو رفتي و سري به من نمي زني

ولي بذار خيال کنم که تو هميشه با مني!

باران صدايم مي زند از پشت اين ديوار غم

از پشت اين دلمردگي با قطره هايش دم به دم

باران صدايم مي زند با شور و با سر زندگي

با خود به دورم مي برد از سر زمين تشنگي

باران صداي عشق تو عشقي که تنهايم گذاشت

عشقي که بيم مردنم با رفتنش هرگز نداشت

باران صداي گريه ام در خلوت شب هاي دور

اواز تلخ قلب من در کوچه هاي سوت و کور

باران صدايم مي زند از خاطرات گم شده

امد سراغ خستگي ............

باران نويدم مي دهد عشقت فراموشم شود

اخر تمام عشق من همراه باران مي رود

قلعه و زندان دو مرکزی هستند که مراقب و نگهبانی از انها لازم است . هر

دو دارای برج و بارو هستنند و هر دو جایی

انتخاب می کنند تا گوهر زیبائی و عفت زن از دستبرد دزدان مصون بماند .

  تو را خواهم .تو را خواهم زهستی ***  سزاوار است بگیر دستم زهستی

تمام   شادیم   یاد   تو   باشد           ***  خوش ان ساعت که میعاد تو باشد

چو  امر  و الدینم  گوش  کردم         ***  گوارا   شربتت   را   نوش    کردم

عیال  خویش  را  محبوب  میدار        ***   کرم   فرموده   و   مجذوب  میدار

اگر   دلدار   تو   از   در   درآمد         ***  تو  را  شکر  و  سپاس  دیگر  امد

هر محبت داشتی از ان اوست        ***  عشق  را تنها نهاده  از  آن اوست

                                            تقدیم به تو .......

تو   ای    یار    تنها    صداکن مرا    *****  زاندوه   شبها   رها   کن مرا

صدا کن  صدا کن   که   تا   بوده ام *****  دمی  بی خیالت نیاسوده ام

صدا   کن   که   امید  دیدار   نیست *****  دراین ابر ماهی پدیدار نیست

صدای    تو     از    پشت    دیوارها  *****  بود    یادی   از   روز   دیدارها

پریدی   زگلزار   ما   سوی   دشت   *****  ولیکن ندانی چه  بر ما گذشت

پریدی   ولی   اشیانت  کجاست  ؟  *****  در اقلیم غربت نشانت کجاست ؟

ندارم  در  این   گوشه   فریاد  رس  *****  پیام   بهارم   بده   در   قفس

نه صبرست در من نه یارای زیست   *****  از این شام غربت رها کن مرا

                                  تو  ای  یار  تنها  صدا  کن  مرا  

عشق ، سوآل  بی جواب             

در  زیر  پیاله ی  شراب                 

عشق  تمنای  دو  قلب ، یا اینکه  

رفیق  نیمه  راه  نمیدونم              

عشق تمنای فریب دو نگاه           

یا اینکه فریب یک گناه نمی دونم  

عشق حباب روی آب نمی دونم   

            نمی دونم